Silifke’nin Ovacık Obası’nı oluşturan beş öbek yerleşimden biri olan Tekkadın, deniz düzeyinden yaklaşık 700 metre yükseltide tepe yamaçları üzerinde kuruludur. Silifke kent içine kuzeydoğu yönde kuş uçuşuyla 14 km uzaklıkta yer alan Tekkadın yerleşimi, kente Demircili Obası ile İmamlı Yaylası üzerinden karayoluyla 23 km, Atakent ile Atayurt yerleşimleri üzerinden karayoluyla 30 km, en yakın deniz kıyısı konumu olan Göksu Kumsalı’nın doğu ucundaki Atakent Kumu ile Yapraklı Koy’a ise yine kuş uçuşu 10,5 km uzaklıktadır.
Tekkadın yerleşimi, bir söylenceye göre adını, burada eski çağlarda yaşamış olan bir kadından alır. Burada yaklaşık 40 evden oluşan günümüz yerleşiminin batı bitişiğindeki güneydoğu yöne eğimli kayalık tepe yamacında, eski bir kent kalıntısı vardır. Oldukça geniş bir alanda yayılı olan bu kent kalıntısının görüldüğü yıkıntılar, yaklaşık 60 dönümlük alan içindedir. Bu eski kent kalıntısının batı ucunda yükselen doruk konumu üzerinde ise büyük olasılıkla buranın yöneticisi olan kişi ile yakınlarının kaldığı daha korunaklı görünen bir yapı yükselir. Yine bu alan içinde küçük bir kilise kalıntısı ile günümüze yakın dönemde kullanılmış bazı Yörük evlerinin kalıntıları da vardır.
Burada günümüzde yaşayanlar, işte bu kalıntılar içindeki alanda toprağa doğru ters döndürülmüş bir gömüt (lahit) kapağı üzerine betimli bir kadın kabartması olduğunu aktarırlar. Söz konusu bu kadın kabartması ile eski çağda burada yaşayıp burayı yönettiği var sayılan kadın, belki de Tekkadın’a adını veren o kişidir.
Tekkadın yerleşimi, Silifke’nin yukarı kırsalında yer alan Ovacık Obası’na bağlı beş öbek yerleşiminden biridir. Diğerleri ise Deveini, Hançerli, Gökburç, Firez olarak sıralanır. Bunlardan Firez’in adı, ekin derilirken geriye kalan saplardan adını alır diye söylenir.
Tekkadın Kalıntıları’nı buraya gelince gezmek isterseniz, eski kent alanının buradaki caminin arkasından başladığını da belirtmek isteriz. Yürüyerek gezebileceğiniz bu alanda, ilk göreceğiniz yer sin taşları (lahit) olacaktır. Burada bir sin gömüt kapağı üzerinde betimli aslan kabartması yer alıp, görüntü çekmek için güzel bir örnektir. Kalıntı alanı içinde dikdörtgen ile atkılı örüm türünde çok sayıda konut kapısı taşları da ilgi çekicidir. Alan içinde belirli oranla günümüze ulaşmış eski yapıların taş örümlerine bakıldığında, yerleşim kalıntısının geçmişinin Eski Yunan’a değin uzanıp, daha beri dönemde Roma ile Bizans izlerini de açıkça gösterdiği anlaşılmaktadır. Yine bu tepenin kendi doğal dokusunu oluşturan ana kayaların birçok yerde bıçakla kesilmişçesine dümdüz yontulmuş olması, bu bıçak kesiği kayaların birer oda sırtı yapılması, gerçekten şaşırtıcı bir ustalığın gizemli yönlerini günümüze ulaştıran birer kanıt olarak durmaktadır. Bazı yerlerde bu ana kayaların yontulup kazınarak iniş çıkış için basamaklar oluşturulması da yine bizim geçmişe olağanüstü saygı duymamızı sağlar.
Kent kalıntısının batı ucundaki konumda olduğunu belirttiğimiz kayalık doruk üzerinde yer alan daha korunaklı yapı, büyük olasılıkla ya başkonuş (askeri) yada başkonut (saray) olmalıdır. Burada kurunup yaşayan yönetici yada komutan, kentin kendi bulunduğu yere göre alçakta duran geri kalan kesitini yüksekten izleyip denetlemiş olur. Bu başkonuş ya da başkonut yapısının daha batısı ise derin bir uçurumdan oluşur. Kuru çay yatağı olarak uzanan yarlık içindeki dip konum 560 metreye düşerken, başkonuş ya da başkonut yapısının üzerine oturduğu doruk 700 metre yükseltisi ile altındaki uçurumu 140 metre yukarıdan izlemiş olur. Bu konumun kuzeyi ile güney eteği de uçurumdan oluşup bu uçurumların derinlikleri batı uçurum gibi aşırı yüksek olmayıp en azından 50 metre yükselti ile doruk konuma doğal koruma sağlar.
Tüm araştırma yazısı ile ölçümler: Aytaç Kurtuba
