MUT’TAN SÖZLER SÖYLEYİŞLER / 17

“Zaten ben şiiri susuz içerim!”
Hanife Sinan Sabah / Beci Köyü
+
“İnsanlardan kaçmaya başladım, toplum içine pek girmiyorum, ağaçların, kuşların bana hiçbir zararı yok…”
Resul Sinan / Sakız Köyü
+
“Ölümü düşünürken yaşamdan tat alamazsın!..”
Mehmet Çiftçioğlu / Çiftçiler Köyü
+
“Okulun arka kapısından çıkanlar!..”
Durşen Mustul
+
“Hiçbir çocuğa “adam olmaz” demiyorum artık. Çünkü çocukluğunu çok iyi bildiğim birisi şimdi bir şirketin Genel Müdürü. Çocukken sümüklü, sidikli, daldırıdaşşak, adam olmayacak gibi birisiydi.”
Hasan Hastalıksız
+
“İnsanlar artık arabayla gidip arabayla geliyor, asansörle çıkıp asansörle iniyor!”
Eyüp Uysal
+
“Yaşayan ölüler yaşayan dirilerden daha çoksa bir toplumda, karanlığa doğru batıyordur o toplum.”
İlna Nazil
+
“Kadına “inek” diyor, kendisine “öküz” denilince kıyameti koparıyor!”
Mustafa Mutlucan
+
“Ben kendimi kendi cinslerimden korumaya çalışıyorum. Yabanilik dağda, hayvanda; kurtta, köpekte, yılanda değil, asıl yabanilik bu…”
Filiz Çelik
+
“Adım mı? Yücel Çelik. Yücel Hamdemir de diyebilirsiniz. Gocadıkça çeliklik bitiyor çünkü.”
Yücel Çelik / Yapıntı köyü
+
“İki enik var hoo ileride, insanı görünce girecek delik ararlar, analarını görünce dünya onların oluyor!”
Resul Sinan / Sakız Köyü
+
“Kindar bir kuşak” sözü bu kadar mı çabuk çimlenir, çoğalır, sevgisiz ve saldırganlaşır, korkunç bir linç kültürüne dönüşür?!.. Bu toplum nasıl kalkacak bunun altından!?..”
Ali Dağsı
+
“Bizim yaylanın toprağı öyle bir toprak ki, kekik bitmez, keklik ötmez!”
Halil Şimşek / Şanşa Köyü