ATÖLYEDEN SAHNEYE

Silifke’de sanatçı, sanat ruhlu insanlar bir araya gelmişler.
Doğadan Sanata, Sanattan İnsana diyerek yola çıkmışlar. Gökce Kültür ve Doğa Birlikteliği oluşturmuşlar.
Belirli günlerde Nesrin Tırak resim atölyesinde geliyorlar, belirlenen gündemde çalışmalar başlıyor. Her birinin gönlünde bir sanat aşkı var. Kimisi yazar, kimisi ressam, kimisi şair. Alıyorlar ustaların şiirlerini seslendiriyorlar. Şarkılar dile geliyor. Türküler çalınıp, çığırılıyor. Zaman oluyor birlikte koşan alayı söylüyorlar.
Bir aylık bir dönem sonunda atölyede pişen programı yakın sanat dostları ile birlikte sahneye koyuyorlar. 29 Ekim, Meryem Ebe, Kış, Bahar, yaz bir anma… Ortak payda birlikte oluşturdukları sanat ruhu o küçük atölyede canlanıyor.
Rifat Yörük, İlhame Öztürk, Aytaç Kurt, Nesrin Tırak, Gönül Soldan, Gönül Özman ve birçok isimsiz kahraman. Bir bağlama, keman, org ya da ud, cümbüş, bir ritim saz, şarkılar efektten söyleniyor.
Bir aylık ya da birkaç aylık çalışma sonrasında ortaya çıkan sanat bir akşamda birlikte paylaşılıyor. İşte mutluluk resmi burada oluşuyor.
En büyük şansları bir atölyeleri var. Doğa yaşamı, insan sevgisi gerisi geliyor. Geçtiğimiz yıllarda Taşucu Arslan Eyce Amfora Müzesinde bu çalışmalar ile sanatçı ruhlu insanlar bir araya gelmişti. Şimdi o ruh Silifke merkezde devam ediyor.
29 Mart 2026 Pazar günü akşamı onları tekrar izleme olanağı bulduk. Onların dostları olmak ne güzel. Her biri cana yakın. Yolda, sokakta, eylemde, bayramda bir araya gelen dostlar. Ortak paydaları doğa sevgisi, insan sevgisi. İşte Hoş Geldin Bahar teması ile bir araya geldik. Bir köşede kurulan sahne. İç içe birlikte oluşturulan sanat ruhu, bağlamanın sesine, kemanın sesine uyum sağlayan sanatçı insanlar.
Dile gelen şiirler, şarkılar, türküler, hem de her biri için yapılan araştırma ile yapıtların öyküsü, kaynak kişiler sahneye çıkıyorlar. Diyorlar ki, Anonim. Telif hakkından korkanlar, ama her şeyden öteye araştırmadan o yapıtı seslendirenler, onlara bir çift sözümüz var: Asalaklar.
Konu bahar olunca kışın soğuğu, yağmuru, poyrazı. Baharın gelişi, güneşin bakışı ile doğanın canlanması. İşte o akşam onların canlandığını gördük. Dostlar arasında adına şiir yazılan kadını tanıdık. Anıları bizim ile paylaştı. İşte o yüzündeki sevgi, dostluk bağları okundu. Sanatçılarla birlikte olmak. Onlardan esin kaynağı almak.
Oynayan, çalan, söyleyen, yönetmen hepsi kendi içlerinde var. Adını da birliktelik kurmuşlar. İçlerinde kitap okuma grupları da var. Daha güzel çalışmalar çıkacak. Ama yerel yönetimler onları görüp bir el atarlarsa daha güzel olacak.
Onlara küçük, orta boy salonlar gerek. En azından sahnesi olan, hani şu geçmişte Halk Evleri vardı ya; 2 nolu Halk Evini Mut’un Çömelek köyünde gördüm. Kahve içinde sahnesi hala duruyordu. Perdeyi çektiler sahne ortaya çıktı. O köyde hala Seyirlik Orta Oyunları var. Koroları var. Yerel yönetimler bu birlikteliklere destek olursa, daha güzel yapıtlar ortaya çıkacak. Yeni yeni dostlar ile buluşma devam edecek.
Onları izlerken aklıma Avukat Nail Tırak geldi. Sağ olsaydı, o atölyede bizlerle birlikte olsa, ne kadar mutlu olurdu. Hani bir deyim var ya; O yattığı yerde rahat uyuyor. Onun sanat ruhu o atölye içinde dolaşıyor. Eşiti Nesrin Tırak bu birlikteliğe atölyesini tahsis etmekle ne kadar anlamlı bir hizmet veriyor.
Gökçe Kültür ve Doğa Birlikteliğinde Halk Evleri ruhunu gördüm. Bu ruhu büyütmek için bir şeyler yapmalı. Örnek mi istiyorlar; Mersin Büyükşehir Belediyesi Gençlik ve Kültür Merkezinde amfi tiyatro salonu tahsis edilebilir. Atölyede pişen sanat, orada görücüye çıkar.
Anıt Meydanında yeni yapılacak kültür merkezinde tiyatro, sanat çalışmalar için dershaneler ve orta boy sahneli salonlar yapılabilir.
Gecede emek veren tüm sanatçı dostların emeklerine sağlık. Güzel şeyler yapıyorsunuz. Hayalleriniz, sesiniz hiç azalmasın. Hak hizmetlerinizi mutlaka kabul edecek.