PERS YOLU MOTORSPORLARI / 2

Delikanlı arkadaşım Murat’ı aradım. “Grafikerden, Pers Yolu & Motor Sporları flamasını alabilir misin?”
Yine bir sportif üşümeden, kas kasılması yaşamaktayım ve sürüşü aksatmak istemiyorum. Yani dışarı çıkmamalıyım. Gazetecidir Murat. Soyadı gibi ilkeli ve sözünün eri. Bu halleri gereği verilmiş olmalı atalarına “Sözeri” soyadı. İş emin ellerde velhasıl. Yarınki tarihsel görevini yapacak.
Ahmet Hocam, sürüşe katılacak bir motor sporcusu. Soyadımız aynı. Kökümüz bir yani. Bu faaliyetin, çekip çevirenlerinden. Kendisinden rica ettim; “Flamayı alabilir misin?”
Ermenek’ten gelen iki sürücü arkadaş, Mutlulardan önce gelmiş Çınaraltı Park’a. Ahmet’ le haberleştik. Onun Hero ile gideceğiz, ikimiz. Bizim yüzlük, bu sürüşte işe yaramaz. Bir de Hero’nun, benim oturacağım yerine bir minder yerleştirmek istiyoruz. Ahmet’in dediğine göre, uzun sürüş için biraz sertmiş. Bu işi görecek, tam da bir koltuk minderimiz vardı. İnce Gıda Zeytinyağı’nda o işi hallettik.
Saat onda on kişi ayaklandık. Bir sürücü de Avoluk Yaylası’nda katılacak, motoruyla. Çınaraltı Park önünde çektik ilk fotoğrafları. Harika ve etkileyiciydi görüntü. Bir motorcu olarak etkilendim, doğrusu.
Ermenek’ten gelen sürücüler, Apadana Manastırı’nı (Alahan Manastırı) görmemişler. Kendilerine özel işaretleşmeleri var bu macera motorcularının. Konuştular işaretlerle ve Apadana yol kavşağında toplanıp, sürdük demir atları. “Demir at” kavramını onlardan aldım. Tuttum.
Araya Apadana girince on biri biraz geçe Pers Yolu Karaman kavşağındayız. Planlama, on bir zamanıydı. Olsun. Olur bu kadar. Ferhat katılacak burada ekibe. Önceki gün Karaman’a gelmişti. Necati Mut eriği getirmiş bir sevdiğine. Necati de onu verip, hemen dönecek. O arada Ferhat da gelir. Heroları aşağı, kanal boyuna aldık. Birini yol kavşağında bıraktık. Ferhat görsün diye. Ferhat’ın motoru Enduro tip bu arada. Bir de Necati’nin motoru klasik. Mut – Karaman asfaltında ilk defa ilişince arka tekeri, biraz tereddüt etmiştim. Geçebilir mi acaba bu teker, patlamadan, Pers Yolu’nu diye. Diğerleri Hero. Tekerleri de sağlam görünüyor. Oldukça yüksek motorlar.
Çok sürmedi, geldiler. Hemen yanımızda uzanan dev sulama kanalında akan su iyi geldi bize. Dinlendik o ara. Evvelden bilirim. Motor sürüşü yorar sürücüyü.
Pers Yolu tabelası başlama yerimiz. Motorları çıkardık dibine. Sardık sarmaladık. Açtık, Pers Yolu & Motor Sporları flamamızı. Çekindik ayrı ayrı ve toplu toplu fotoğraf ve videoları. Çok Kültürlü Pers Yolu’nun, ilk olan motor geçişinin, tanıtım materyalleri de olacaklar.
Pers Yolu şiirinin, “Yolumuz var yürüyene” satırının,“Yürüyene” kısmını, “ sürene” şeklinde bu faaliyet için düzenleyip, okuduk birlikte. Her etkinlikte yaparız, burada şiir okumayı. Kitle ruhu oluşturur katılanlarda.
Yaklaşık yüz metre sonra, Karaman doğu çevre yolu keser Pers Yolu’nu. Uzun zamandır stabilize olan çevre yolu açılırken. Pers Yolu (Önceki Mut Yolu) taşıt ulaşımına kapanmış böylelikle. Yürüyüş için sorun değil bu durum. Motor için tabi ki çok olmasa da sorun. İndik, şöyle böyle taşları yuvarladık, aşağı yönlü. İlk geçişi yaptık. Ufak tefek sorun olan, birkaç taşı daha aldık ve tamam.
Demir at bunlar. Yakın eder ırağı. Dere Köyü’ne ulaşım veren iki tarihi köprüden ikinciyi geçerken tek tek, kalıcılaştırdık geçişi.
Bugünkü adı Dere Köyü. Şu an bulunduğumuz köyün adı. 1980 civarı cuntacıları değiştirinceye kadar, “Fisandon” Köyü’ymüş, resmi kayıtlarda. Halk, “Firsantı” dermiş. Duymuşluğum var benim de Firsantı diye. Araştırmalarıma göre “Filaretos”dur, kuruluş adı. Anlayabildiğim kadarıyla “Firsantı” şeklindeki seslendirme, ilk ismi olan Filaretos’a daha yakın. Fisandon, Fisandun şeklindeki isimlendirmelerin, maddi dayanağı yok bence.
Dere Köyü, Antik Filaretos yaklaşık bin yıllık bir sınır kentidir.
Devam edecek. 14 Mayıs 2025.