“SAVAŞ İSTİYORUM”

Şu dünyada en korkunç iki tümce seç deseler bana, eminim ki birisi “Savaş istiyorum” olurdu. Bunu derken şu ayrımı da yapmam gerekir ama. Benim dediğim savaş, egemen güçlerin kendi dev çıkarları için saldırgan savaşlarıdır.
Peki nereden çıktı şimdi bu savaş işi?
Geçen gün Çınaraltı’nda oturuyoruz. Bir arkadaş demesin mi, “Dünyanın biraz temizlenmesi, arınması ve azalması için bir savaş gerekiyor.”
Açıkçası, “Savaş istiyorum” demekti bunun adı.
Oysa böyle bir savaşta ilk öleceklerden birisi belki de kendisiydi, çocuklarıydı, yanındaki bizlerdik. Savaşı çıkaracak olanlar değildi, asla.
Aslında bu arkadaşı anlıyordum; yeterince değil hiç sınıf bilinci yoktu, tüm dünyada silahlanma yarışı korkunç boyutlardaydı, “savaş şarkıları” her yerdeydi, “savaşla özgürlük” yutturmacası şirin şirin şişiriliyordu. Ne yazık ki “Dört yıldır savaşan Rusya ve Ukrayna’daki enflasyon, birçok ülkenin enflasyonundan daha az” demek bile ince bir “savaş şarkısı” olarak yorumlanabilirdi…
Oysa dünya, üzerindeki insanlara ve hayvanlara yetecek kadar büyüktü. Sorun, birinin yiyip birinin bakmasıydı, paylaşımın eşit olmayışıydı.
Peki bu korkunç silahlanmayı ve böyle bir savaşı ya da savaşları kimler istiyordu? Başta dünya silah üreticileri, koltuklarını silahlanarak ve başkalarına saldırarak sürdürmek isteyenler, “Dünyanın jandarması benim” diyenler, yurt kaynaklarını eğitime, sağlığa, üretime, yoksulluğa ayırmayanlar…
Zaten son yıllarda, bütün dünyada aşırı bir “güvenlik politikaları” ortaya çıkarıldı. Bu da silahlanmayı arttırdı. Tabi bu yüzden de halklar, uluslar ve de devletler arasında düşmanlıklar körüklendi.
Bu tür savaşların gizli/açık gerekçelerinden birisi de egemen ülkeler tarafından yoksul ülkelerin ulusal kaynaklarına çökmekti.
Şu anda bile sayısız örneği var bunun, Venezuela gibi.
Peki böyle bir savaşın kaybedeni kim olacak? Kesinlikle yoksullar; işçiler, köylüler, emekliler, kadınlar, çocuklar…
Onlar ölecek, onlar yaralanacak, onların evleri bombalanacak…
Bu yüzden bütün gücümüzle savaşa hayır, oyuncak silahlara bile hayır…
Yaşasın barış!
Yaşasın dünya kardeşliği!..

Sevgiyle, sağlıkla, saybanla…