Önce Mut;
Yenidünyayla başlar yeni ilkbahar,
Arkasından doya doya erik,
Arkasından çeşit çeşit kayısı,
Karışır hepsi birbirine…
Sonra yayla;
Mut’un eriğine kayısısına devem,
Derken erkenci bir kiraz,
Derken iki kiraz daha,
Karışır kirazlar birbirine.
Arkasından yayla kayısısı,
Arkasından harap bir elma,
Arkasından iki harap elma daha,
Karışır harap elmalar birbirine.
Arkasından harap bir kayısı,
Arkasından erkenci bir armut,
Arkasından harap kara bir erik,
Arkasından Mut’tan üzüm,
Arkasından harap sarı bir erik,
Arkasından Mut’tan harap incir,
Arkasından bir armut daha,
Arkasından ceviz,
Arkasından üzüm,
Arkasından bir harap elma daha,
Arkasından iki tane güz elması,
Arkasından bir güz armudu daha,
Karışır hepsi birbirine.
Yeniden Mut,
Yayladan gelenler,
Doya doya nar,
Karışır yaylayla Mut.
Hepsi kendimizden…
