FLAŞ HABER:
Ana Sayfa Gündem 29 Kasım 2022 101 Görüntüleme

PERS YOLU / Mut Olimpiyat Spor Kulübü

27 KASIM 22

Çok sevinçliyim. Pers Yolu adına.
Pers Yolu’nun kâşifi/ rehberi olarak, çok güzel gelişmeler yaşamaktayız. Pers Yolumuzda kullanılırlık, bilinirlik, yürüme talepleri, çığ gibi büyüyor. Eminim kısa zamanda, Dünya’nın bilinirliği, yürünürlüğü en yüksek ilk on yolu içerisine gireceğiz.
Tek ihtiyacımız biraz daha çalışmak. Muhtaç olduğumuz enerji, biz de mevcut.
Bilindiği gibi, güzel İlçemiz Mut’un ilk doğa grubu “Mut Çıtlık Doğa Gezginleri” ile sekiz yıllık bir araştırmanın sonunda, Muhteşem Pers Yolumuzda yaklaşık 40 kişilik, uluslar arası bir grupla ilk kitlesel yürüyüşümüzü yapmıştık.
Pers Yolu adına buradan, Mut Çıtlık Doğa Gezginleri Grubu’nu bir kez daha selamlıyorum.
Yaklaşık bir ayı aşan bir süre sonra, güzel Mut’umuzda sporun birçok bölümünde, profesyonellerin yönetiminde, faaliyet yürüten, yanı sıra doğa gezileri de düzenleyen “Mut Olimpiyat Spor Kulübü” ile Pers Yolu’ndayız.
“Pers Yolu benim için Pert Yoluna dönüşse de eğlenceli bir yürüyüş oldu. Emekleriniz için çok teşekkür ederim.” Mustafa Akın Oğuz
“Çok yorucu ama güzel ve keyifli bir etkinlikti. Emeği geçen herkese çok teşekkürler.” Koray Köfün
“Güzel bir etkinlik oldu mis gibi tertemiz havada. Emeği geçen herkese teşekkürler.” Bilge Gümüş
Gibi, yürüyüşçü değerlendirmelerinin gerçekleştiği, ikinci kitlesel Pers Yolu yürüyüşünü, yaklaşık kırk kişilik bir grupla gerçekleştirdik.
Yaklaşık 20 gün önce yapılan duyurunun ardından, 27 Kasım, saat 06.30 oldu, toplanma zamanı. Hareket 06.45. Petrolden 07.00 hareket. İnce Gıda Zeytinyağı Fabrikasından 07.15.
Bilindiği gibi, çoğu zaman bu saatler tutturulamaz benzer etkinliklerde. Bu defa öyle olmadı.
Ön grup yazışmalarında, vaktin erken olduğu, Sertavul Beli’nin soğuk olacağı, Pers Yolu’nda kar olabileceği falan söylense de, 07.15’de iki araç, İnce Gıda Zeytin Yağı Fabrikası’nın önüne dayandı.
Hemen atladık.
Günaydın arkadaşlar!
“Günaydın” dedi birkaç cılız ses. Arkadaşlar, sabah mahmurluğu denilen durumda olmalılar.
Birkaç arkadaş hariç, önemlice sayıda olanla ilk defa karşılaşıyorum. Sıkı giyinmişler, benim aksime. Son kıyafetler, şort ve kısa kol tişört bende. Ayaz durumlar için, olan giysilerim, sırt çantamda.
Pers Yolu, su dolu olsa da ataların; “Yazın abayı, kışın su kabağını yanından eksik etme!” sözüne itibarla ve dağcılığın gereği, su şişemde birkaç çukulota fındık fıstıkla çantamda.
Sertavul Yaylası’na yaklaşırken bacaklarımızdan üşümeye başladık, ama kaptan oralı değil. Kendisi motor ısısından, ısınıyor olmalı. Kim bilir, belki de klima açmayarak ekonomi yapıyordur. Mazot fiyatları malum! Yürüyüşçülere şöyle bir bakındım, ama pek oralı olan yok. Ben üşüyorsam, onlar da üşüyor olmalı. Alttan. Önümdeki koltuktakilere sordum. Yanımdakine de. “Alttan üşüyoruz” cevabı geldi, herkesten. Eeee… Niye söylemiyorsunuz?
“Kaptan, klima varsa açar mısın?”
“Alttan üşüyoruz”
Bacaklarımız buz gibi oldu bu arada. Açmış klimayı kaptan, bildirdi. Hemen ısınmıyor araç. Neyse ki çok da sürmedi, ısındık.
İlk duruş, ısınmadan aldığımız cesaretle, 1600 rakımda oldu. Etraf kar, hava buz. Dağcılar sıcak. Şimdilik.
Sertavul Beli burası. Canım Köyüm Kavaközü’nün kuzeydeki yol ayrımı.
Devam edeceğiz.

Tema Tasarım | Osgaka.com