Parktaki sabah yürüyüşlerimde bir haftadır bir kadın görüyorum. Benden birkaç yaş büyük gibi. Ben yürüyorum o oturuyor ama. Kafama takılsa da, niye oturduğunu hiç bilmiyorum.
Nedense bugün, tam önünden geçerken beni durdurdu. Durunca daha bir dikkatli baktım yüzüne. Gözleri bomboştu ve korkunçtu! Sözleri de öyleydi:
“Gardaş bee, insanın canına tak ettiyse bu dünya, canına kıymaktan başka yolu kalmadıysa, bunun en kolay yolu nedir, bunu bana deyver ha!?”
Donakaldım birden ve şunu söyleyebildim ancak:
“Bunun yanıtını iki gün içinde sana söyleyeceğim!”
Eve nasıl geldiğimi bilmiyorum. Aklımı mı oynattım yoksa, bunu da bilmiyorum?
Değil iki günü, iki saati bile bekleyemedim!
+++
Birisi alnı sakar bir oğlak, birisi bir yaşında bağırtkan bir bebek.
İkisinin de anası öldü!
Oğlağa katran dalı tütsüsüyle yeni bir ana bulundu. Arkasından büyüdü büyüdü keçi oldu bu oğlak, bir Kurban Bayramında da kurban oldu.
Bebeğeyse bulunamadı ne yeni bir ana, ne de devlet ana. Arkasından da büyüdükçe evsiz oldu bu bebek; dilenci oldu, yalancı oldu, hep kurban oldu!
+++
Cevizli şeker bandırmasını (halk arasında sadrazam da deniliyordu) çok seviyordu. Pekmezlisini de sevebilirdi belki ama o hem çok pahalıydı, hem de şekerli olan kadar etkili değildi; iliklerine kadar yayılan apayrı bir keyif vermiyordu.
Ama kafasına takılan iki sorun vardı. Birincisi sağlıktı; aşırı kiloluydu, hatta çok ilerlememişse de şeker hastasıydı. İkincisiyse ev halkıydı; onların şekerden, şekerli yiyeceklerden uzak durması, “bandırma hastalığına” yakalanmamasıydı.
Hastalığı ağır basıyordu. “Atın ölümü arpadan olsun” bayramını yaşayacaktı ille de. Haftada değil, ayda değil, yılda bicecikti, bicecikten bir şey mi olacaktı sanki!?
Dayanamadı bir gün. Bir kilo bandırma alıp, atlayıp arabasına, sür, dağa gitti. Orada doya doya yiyecek, iliklerinin açlığını susturacak, yürüye yürüye de yediğini eritecekti.
Dağda tanıdık bir çoban bandırmaya ortak oldu da, büyük bir sıkıntıya girmesinden, belki de ölmesinden kurtarıverdi Tosun Ali’yi.
+++
Bu yıl çok zor geçti onun için. Salgından annesi öldü bir, işten atıldı iki, iki kez soyuldu üç, nişanlısı nişanı bozdu dört!..
KÜÇÜK YAŞAM KESİTLERİ / 19
0
Paylaş
