
Gün batıyor diye sabah umudunu batırma!
+++
Düş bu, bir öğrenci yazın (edebiyat) öğretmenine sorar:
“Öğretmenim Mut’ta 19 yıldır yayımlanan bir dergi var, Mut Çıtlık Kültür Sanat Dergisi, biliyor musunuz?”
“Biliyorum.”
“Peki okuyor musunuz, abone misiniz?”
“Yok!”
“Başka sorum yok öğretmenim.”
+++
Çiçekten kork
Çiçek diyenden kork
Kork kal arkadaş bee!..
+++
Sabah yürüyüşümü yapıyorum, ala karanlık daha. Parka girdim, spor aygıtlarına doğru gidiyorum, onlarda çalışacağım. O da ne?! Yedi sekiz kişi var çalışan. Daha önce hiç görmediğim bir durum bu.
“Tüm arkadaşlar, gerçek misiniz düş müsünüz siz?”
İçlerinden bencileyin birisi:
“Şimdi var, birkaç dakika sonra yokuz biz.”
“ ‘Yaşasın spor’ diyelim öyleyse hepimiz!”
+++
Ah Kadir’im
Yıl iki bin yirmi altı ekim
Bu yıl çalışırken ölen
Altmış yedinci çocuksun sen
Bu yolda ölecek ki bütün çocuklar
Belki o zaman ölmeyeceksin sen
+++
Benim hayvanlarda bir gördüğüm de şu: Örneğin bir kediye “büsten büsten” derken, bir köpeğe sevgi gösterileri yaparken, ayaklarıma ya da başka bir yerime değil de gözlerime bakmaları. Demek ki kendilerini gözlerimle gördüğümü biliyorlar.
Sevgiyle, sağlıkla, saybanla…

