PERS YOLU’NDA İLK BİREYSEL YÜRÜYÜŞ / 42

Google'da Abone Ol service
0
Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala
featured

Antik Sibilia’nın Kurt Hoca’mın bu sabah çıktığı Kavaközü köyünün doğu yönünde yükselen Tülütepe olduğunu, Sibilia Kapızı’nın bulunduğumuz yerin iki kilometre kadar doğu yanımızdaki vadinin içi olduğunu biliyorsunuz artık. Az önce konu ettiğimiz göleti geçerek,
Pers Yolu’nda atmış kilometre kadar ilerledik ve yolun doğal nedenlerle stabilize olmayan bir noktasına geldik ki bir kilometreye yakın daha ilerleyip Persler zamanı işlenmiş haliyle duran kayalar üzerinden ilerleyen kısımları adımlamadan önce eğimli kısımlardan arabaları geçirebilmek için yapılmış kuru duvarları göreceğiz. Buraların ve Kurt Hoca’mın ve dahi günlük çok uzun yürüyüşler hedefi koymayan sincaplar için kamp alanlarımızdan dördüncüsü Avoluk Yaylası kamp alanına varacağız. Bu yayla için Akoluk Yaylası diyenler de var ama yerel ağızda Avoluk denir. Sincaplar, özellikle rehbersiz yürüyen/yürüyecek olan sincaplar bilsin ki kafaları karışmasın.
Sağ yamaçta dâhil olduğumuz patika biraz daha gerilerden başlayan ardıç ağaçlarının arasından ilerler. Kırmızı renkli ve çarşaklıdır artık zemin. Çevrede giderek büyüyen ve birkaç yüz metre sonra ulu olacak ardıç ağaçlarının kokusu alana hakimdir. Sıra dışı ardıç kokusunu çekerken içimize, oldukça eğimli ve çarşak zemine, sağlam basmak gerekir buralarda. Bundandır ki yolun yapıcısı Persler atlı, arabalı ulaşımı olanaksızlaştırmak, kolaylaştırmak için bu eğimli alanlarda yolun alt tarafına taş duvarlar yapmışlar. Duvarın yol olacak tarafından doldurulmasıyla yol oluşmuş. Böylelikle oluşan yollar Pers dönemi atlı arabaların, atlı yol alıcıların kolaylıkla ilerlemesine olanaklı yollardır. Bin dokuz yüz atmış yılından bu yana ana ulaşım ağı olarak kullanılmayan Pers Yolu’nun buralarında o ilk yapılanma yok artık. Bakım çekim yapılmayan yolda aşağı yönde gerçekleşen aşınmayla buralar tekrar Persler öncesi konumuna gelmiş durumda. Belirgin olan patika zamanın yolunu takiple yerel ulaşım hareketlerinden oluşmuş izlerdir. Kuru duvarlı patikanın devamı kayalık zeminden oluşmuş kısımlardır. Buralarda ardıç ağaçları daha bir sık ve tam anlamıyla ulu ağaçlardır. Ulaşımın kesintisizliği ihtiyacı gereği sert zeminde kayalar kesilmiş. Dönemin tekerlekli araçlarının rahatça geçebileceği genişlikte düz yollar oluşturulmuş. Bu kısımlar da zeminden dolayı yukarıdan aşağı yönlü bir aşınma olmadığından Persler tarafından yapılmış yol kendisini olduğu gibi korumuş durumda. Bir başka deyişle doğumdan önce 480 yılı civarına tarihlenen ve Kral Darius tarafından yaptırıldığı Herodotos tarafından bildirilen yol bugün aynı alt yapısıyla durmaktadır. Tam da buralarda Haydardanyaka’daki ulu çam ağacının altında dinlenip tekrar yürüyüşe geçen sincaplar yeniden oluşan yorgunlukla doğu yöndeki Sibilia Kapızı’ndan gelen serin esintiyle devasa ardıç ağaçlarının koyu, kokulu gölgelerinde yorulduklarını hatırlayıp dinlenmek isterler. Kitlesel yürüyüşlerde de ikili üçlü yürüyüşlerde de bu dinlenme ihtiyacı hep vardır. Yürünen yol, ardıç ormanının havası, devasa ulu ardıçların fısıltısı, ortamı yaşama izleme duygusu bu ihtiyacı tam da burada hep uyandırır. Bundandır ki bu akşam kamp çadırlarımızı açacağımız Avoluk Yaylası merkezi karşıda görünse de yarım saatlik bir dinlenme molası verilir. Sular içilir. Termoslardaki kahveler, çaylar paylaşılır. Bu arada muhteşem bir coğrafyada pekte kolay olmayan yaklaşık dört kilometre civarı bir yol daha var önümüzde. Tekrar yürüyüşe geçtiğimizde yorulmaya yorulacağız ama varacağımız Avoluk kamp alanının koyu gölgeli ağaçları, yemyeşil çayırları, çok kalabalık olma durumlarında dahi her sincabın istediği gibi çadır kurma olanağı bulabilecek olması, gürül gürül akan ve çelik gibi olan suyu bütün yorgunluğumuzu anında alıp gidecektir.
Çok geniş otlakları oldukça bol su kaynakları koyu gölgeli ardıç ağaçları efil efil esintisi sırtını yaslayabileceğin dağı uçsuz bucaksız görüş alanıyla her türden hayvancılık yapmak için muhteşem bir meradır Avoluk Yaylası. Engebeli ovalığın Çığlıktepesi eteklerinde gürleyen, çağlayan gibi akan ana su kaynağı da bambaşka bir anlam katar buraya. Bundandır ki Pers Yolu’nun Punura-Yağlı Yaylası kadar olmasa da ünlü ve bildik bir yayladır Avoluk. Köy yapılı idari yapılanmada bir geri kamp alanımız olan Kavaközü köyü sınırları içindeydi. Öyleyken Mut ilçesinin Burun köyü ve Yapıntı köyü halkının küçükbaş hayvancılık yapanlarının kullandığı önemli bir yazlaktı. Sürekli insan yerleşiminin olmadığı yazlak da erken ilkbaharla sürüleriyle birlikte göçerler görünür, geç güzle bütün yazlakçılar yaylayı terk ederdi. Geçimde hayvancılığın ana üretim şekli olduğu 1990 lı yıllara kadar giderek azalsa da durum böyleydi.
Bugün Avoluk Yaylası’nda göçer yok desek olur ama atadan göçer bir göçer var ki onun varlığı hala diri tutar Avoluk Yaylası’nı.

19 Ekim 2026. Devam edecek.

PERS YOLU’NDA İLK BİREYSEL YÜRÜYÜŞ / 42

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

0/30 karakter

Giriş Yap

Mut'un Sesi Gazetesi ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!